Een poezie-blog over eeuwige thema’s als passie, liefde, geluk, verdriet, afscheid, verlies, hoop en kinderen, in willekeurige volgorde. Een bloemlezing gedichten van vlaamse en nederlandse dichters. Een hommage aan de vrouw.
Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo’n pijn,
maar het afgesneden zijn.
Nog is het mooi, ’t geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.
Popularity: 10% [?]
Lieg alsjeblieft niet tegen me
niet over iets groots niet over iets
anders. Liever hoor ik het
vernietigendste dan dat je liegt
want dat is nog vernietigender.
Lieg niet over de liefde
iets dat je voelt of iets dat je
zou willen voelen. Liever word ik
bedroefd dan dat je liegt
want dat is nog bedroevender.
Lieg niet tegen me over gevaar
want ik voel toch je angst
en wat ik gewaar word is waar
of ik ken je niet en dat
is nog gevaarlijker.
Lieg niet tegen me over ziekte
liever kijk ik die diepte in
dan dat ik mij verlies in één
van jouw lieve verzinsels
want daarmee verlies ik me dieper.
Lieg niet tegen me over sterven
want zo lang we er nog zijn
vind ik dat toegangsloze
niet mededelen wat je denkt
erger en zo veel doder.
Popularity: 13% [?]
Weet nu je weggaat dat veel ongezegd blijft
Weet dat er veel is, dat met je vertrekt
Dat je herinnering zuiver en echt blijft
En dat die toch nog vertedering wekt
Liefde kan overgaan, maar niet volledig
Want de geschiedenis kan niet gestopt
Maar het verschil was te onevenredig
Wat moet je doen, als het hart niet meer klopt?
Zie deze ingreep als levenverlengend
Niet voor ons samen - voor ieder apart
Liefde moet nieuw blijven, fel en verzengend
Zonder dat vuur wordt het kil en benard
Tracht wat gebeurd is te relativeren
En houd in ere wat jou en mij bond
Al zal ik straks weer een ander begeren
Nooit zoek ik meer wat ik ooit in jou vond
Popularity: 5% [?]
Met zoveel liefde heb ‘k van je gehouden
Dat, nu ik bijna je vergeten ben
Zelfs ‘t zeggen van je naam mij is gebleven
Een liefkozing, waar ‘k dagen op kan leven.
Slechts een herinnering is mij behouden:
Hoe op het plein, bij ‘t honinglied der linden
Vanuit de schaduw over witte straten
Je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
Sloegen de zijde van je lichte gele kleed
Tegen het ranke lichaam, en je ogen
Waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen…
Met zoveel liefde heb ‘k van je gehouden
Dat, nu ik bijna je vergeten ben
‘t Een liefkozing der lippen is gebleven
Je naam te zeggen als ik eenzaam ben.
Popularity: 6% [?]
ik ben vergeten welke kleur
het licht in je ogen legt, vergeten
hoe je huid ruikt, hoe je lippen
de lach van mijn lichaam willen
likken, dat je zacht kan kijken dat
het lijkt of je huilt en lang en luid
kan liegen dat je bang bent
als je alleen moet liggen
ik ben vergeten wat ik dacht
wat ik mag en niet en weet
niet meer hoe je hebt geheten
ik ben je naam vergeten
wat ik je heb genoemd, dat
ik je heb genoemd en hoe
laat het me weten
Popularity: 9% [?]
Vreemd pizzicato van verre guitaren,
Hoorden we buiten reeds de vogels zingen -
De zon kwam door de kieren van de zware
Gordijnen in de stille kamer dringen.
Maar ons gezicht en alle dingen hingen
Nog in `t vermoeide licht der kandelaren -
En tusschen ons, als groote spoken, gingen
Waanzin van woorden, wanhoop van gebaren.
Dit was het einde van den laatsten nacht.
De zon viel strak door `t raam. Tegen het glas
Leunde ik mijn voorhoofd - jij, achter mij, rilde
Wat tusschen ons bestond, werd omgebracht.
Laten we niet meer denken aan wat was.
God heeft met ons gedaan wat hij doen wilde.
Popularity: 6% [?]
Recente reacties