Lieg alsjeblieft niet tegen me
niet over iets groots niet over iets
anders. Liever hoor ik het
vernietigendste dan dat je liegt
want dat is nog vernietigender.
Lieg niet over de liefde
iets dat je voelt of iets dat je
zou willen voelen. Liever word ik
bedroefd dan dat je liegt
want dat is nog bedroevender.
Lieg niet tegen me over gevaar
want ik voel toch je angst
en wat ik gewaar word is waar
of ik ken je niet en dat
is nog gevaarlijker.
Lieg niet tegen me over ziekte
liever kijk ik die diepte in
dan dat ik mij verlies in één
van jouw lieve verzinsels
want daarmee verlies ik me dieper.
Lieg niet tegen me over sterven
want zo lang we er nog zijn
vind ik dat toegangsloze
niet mededelen wat je denkt
erger en zo veel doder.
Popularity: 13% [?]
Op zoek naar gedichten van Judith herzberg zie ik “Liedje” staan op deze site.
Ik heb het ook op m’n weblog staan
Voor mij de kern van een relatie maar (jammergenoeg) denkt niet iedereen hetzelfde
dit gedicht en mijn scheiding, op dit moment, heeft me tot het volgende gebracht:
Mijn lief
Heeft ooit iemand jouw een gedicht geschreven?
Vol liefde uit het diepst van zijn hart.
Hij bestaat de man van jouw leven.
Al is hij nu triest en verward.
Je bent weggegaan
En liet me achter in ons huis
Het is stil voortaan
Ik voel me hier niet langer thuis
Wat kwam er in je hoofd?
Wat heb ik je misdaan?
Waarom is je liefde gedoofd?
Wat is er mis gegaan?
Je slaapt nu in een ander bed
Je raakt van me vervreemd
Waarom hebben we het samen niet gered?
Heeft ’n ander je geclaimd?
Hartstocht heeft je naar hen gebracht
Nooit vreemd gaan had je beloofd
Ik had dat nooit van je gedacht
Ik heb altijd in je geloofd
Uit angst het me uit te leggen
Houw je de deur op slot
Maar als je het me niet gaat zeggen
Ga ik er langzaam aan kapot
Als je denkt door te gaan scheiden
Dat alle herinneringen worden gedoofd
Dan zal ik je nu bevrijden
Je denkt toch niet dat ik dat geloof?
Vreemd gaan is zonder respect
Dat weet je maar al te goed
Het is toch uitgelekt
Vertel het me omdat het moed
Stel je eens voor je hebt nu spijt
En ik zou je kunnen vergeven
Dan ben je van jouw last bevrijd
En kunnen we het elkaar weer geven
René
Soms doen mensen dwaze dingen
Zoals gedichten schrijven
Wie kan toch zoiets verzinnen?
Vooral als men gaat scheiden
schitterend
Dit prachtige, stil makende gedicht van Judith Herzberg heb ik voorgelezen tijdens de crematieplechtigheid van mijn moeder. Zij sprak met iedereen op een open manier over haar ziekte, over het sterven en over de naderende dood. Zij wilde niet dat we geheimen voor haar hadden die met zulke thema’s te maken hadden. Ik vond dat bewonderenswaardig, te meer daar menigeen van haar leeftijd het geen thema vindt, eerder een taboe. Wat moeten die mensen zich in hun stervensuur eenzaam voelen!
Ik koos het gedicht dus als eerbetoon aan die openheid van mijn moeder. Ik ben trots op haar.