Een poezie-blog over eeuwige thema’s als passie, liefde, geluk, verdriet, afscheid, verlies, hoop en kinderen, in willekeurige volgorde. Een bloemlezing gedichten van vlaamse en nederlandse dichters. Een hommage aan de vrouw.
Vraag niet met uw tartende oogen,
Of ‘k uw vrijheid nu erken,
Of mijn wil voorgoed gebogen,
Of ‘k voorgoed gebroken ben.
Wees niet wreed mij nóg te smaden
Met den schijn-dwang mijns verbods,
Al uw hoonend-luide daden,
Die mijn trouwen eerbied schaadden,
Hitsten niet mijn wonden trots.
Scherp verstand wist te verzaamlen,
Klaar bewezen, grief op grief;
Domme hart kon enkel staamlen:
‘k Heb je lief, ik heb je lief.
Popularity: 3% [?]
De dingen hebben soms eenzelfde naam:
Een lichte kus, elkaar verwilderd bijten,
Zacht mokken, blindelings met huisraad smijten,
Vreemd, het valt alles onder liefde saam.
Wie liefheeft en daar langzaam aan gewent,
Ontdekt verbijsterd achter maan en rozen
Het kleine tijdperk van twee tomelozen,
Waar men om de beurten tart en temt.
Eerst zacht van zin, later snel uitgestoeid,
Elkander prikkelen, dan ronduit haten,
En ouder wordend: zacht weer, en vermoeid.
Zò gaat het ons, misschien in milder mate…
Twee slingerplanten in één wilde groei,
Die ondanks alles elkaar niet verlaten.
Popularity: 46% [?]
Recente reacties