Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet:
Als ik kijk naar de kristalmaan,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam,
als ik, bij het vuur gezeten,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout,
weet je,
dat alles mij tot jou voert,
alsof alles wat bestaat,
geuren, licht, metalen,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten.
Welnu dan,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden.
Als je me plotseling vergeet,
zoek me niet,
want ik zal je reeds vergeten zijn.
Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig en lang vindt,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag, op dat uur,
ik mijn armen op zal heffen,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere grond te zoeken.
Maar als je dag na dag,
uur na uur, voelt
- onverzoenlijk lief -
dat je voor mij bestemd bent,
als, dag na dag, een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken,
ach dan, allerliefste,
komt dat vuur weer in mij op,
in mij blust niets
of wordt vergeten,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde:
zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten.
Popularity: 61% [?]
Ik heb mezelf nog nooit zo goed herkend in een gedicht , magische woorden .
MAG NI FIEK..
kben gepakt
ben sints lange tijt weer eens verlievt… soms dekken woorden de lading wél! :-I
…crap…
why do I still love you…
als ik ergens inspiratie zoek voor een mooi liefdesgedicht is pablo neruda altijd de ideale bron. Is het door zijn passionele Spaanse roots? wie weet…
Mijn liefde voor Neruda zal nooit minder worden …
Neruda is en zal mijn gids in de liefde blijven.. voor altijd.
het missende W’tje leidt me een beetje af
jouW eilanden…
dit is een supergedicht
hij heeft er nog eentje geschreven wat ik maar niet kan vinden, wie kent het?
gaat over hoe een man bij zijn geliefde zich eenzaam voelt omdat hij niet weet wat er in haar hoofd omgaat
ofzoiets
Vaak van hem gehoord. In boekenwinkels af en toe een bundel van hem opgepakt, bekeken. Over een stuk gedicht gegleden, het hele gedicht te lang gevonden. Het boek weggelegd.
Maar nu, nu begrijp ik waarom…
prachtig deze, mm
liefde is als nieuwe haring
een baring door mazen van het net
steeds naar je toe komt
door golven zee
intens bij opstaan in je armen
belanden mag uit de kast weer mee
danst in de kassen en bloei geven
ik hou van deze stijl
door het romaanse aandoende bollende
als je de woorden omzet in beelden
zo ik zie verbeeld
ja verveeld deze kunst nooit
lieve groet
annemieke
ik vond het heel mooi!!
Prachtig
Super mooi…
Prachtig en zo heel herkenbaar voor de situatie waarin ik mij op dit moment bevind. hebbn jullie de fil I Postino ook gezien???Echt een superaanrader voor wie van Pablo Naruda houdt.Groetjes van Lies
schitterend !!!
Ik heb dit gedicht (door madonna) ooit gehoord samen met de muziek van “somewhere in time” van john barry.
Was enkele jaren geleden in funiculi funicula.
wat is de originele titel
Samoera.
Ik ontdekte sinds kort Pablo Neruda. Ken reeds drie mooie gedichten van hem, zou heel graag weten van welke dichtbundel dit komt… als het mogelijk is. dankje
Sprakeloos…
Errug mooi
Prachtig
Heb nog nooit zolang nagedacht over een liefdesgedicht..
De originele titel is “Si tu me olvidas”, prachtig!
In aanvulling daarop, hier het originele gedicht:
Si tu me olvidas - Pablo Neruda
Quiero que sepas
una cosa.
Tú sabes cómo es esto:
si miro
la luna de cristal, la rama roja
del lento otoño en mi ventana,
si toco
junto al fuego
la impalpable ceniza
o el arrugado cuerpo de la leña,
todo me lleva a ti,
como si todo lo que existe:
aromas, luz, metales,
fueran pequeños barcos que navegan
hacia las islas tuyas que me aguardan.
Ahora bien,
si poco a poco dejas de quererme
dejaré de quererte poco a poco.
Si de pronto
me olvidas
no me busques,
que ya te habré olvidado.
Si consideras largo y loco
el viento de banderas
que pasa por mi vida
y te decides
a dejarme a la orilla
del corazón en que tengo raíces,
piensa
que en esa día,
a esa hora
levantaré los brazos
y saldrán mis raíces
a buscar otra tierra.
Pero
si cada día,
cada hora,
sientes que a mí estás destinada
con dulzura implacable,
si cada día sube
una flor a tus labios a buscarme,
ay amor mío, ay mía,
en mí todo ese fuego se repite,
en mí nada se apaga ni se olvida,
mi amor se nutre de tu amor, amada,
y mientras vivas estará en tus brazos
sin salir de los míos.
zo universeel herkenbaar, ma toch zo individueel - kzou haast zeggen existentieel..
het falen als inherent onderdeel van het leven.
zo’n dichters hebben we nodig!!
Heeeeeeeei ! .
stom begin weet ik ;
ik wou even zeggen ;
dat dit gedicht toch ook in het nederlands kon ?
ik zoek wat maar dit snap ik niet.
Daaag !
Ellen ,
Voor de liefhebbers; toch beter om een bundel met de originele gedichten te kopen. Ik vind Pablo langdradig, overdreven en leef niet in zn poezie. Maar sommige zinnen……………Prachtig !
traan
Ik kreeg dit gedicht op valentijnsdag van mijn lieve schat.
Heb tranen met tuiten gehuild. Zo mooi, zo ontroerend mooi.
Bedankt mijn lieveling en bedankt Pablo
ik stuur dit gedicht naar mijn voorbije lief,
opdat hij mij begrijpt…
intense weemoed…
Het is nog niet zo lang dat ik mij voor poëzie interesseer.
Ik probeer iedere week een gedicht op mijn blog te plaatsen
Ik zal me zeker laten inspireren door deze prachtige site
Alvast bedankt
Prachtig gedicht! Mooie beelden.
alleen staat er een foutje in:
‘naar jou eilanden’… jouW
in de liefde kan alles…jou of jouw ..ik ben het vergeten…
Egt wondermooi!!!
Chapeau