Dit uiterst onbijzondere,
om zeehondjes bekommerde meisje
- beertjesrugzak om de bedeesde schouders -
is tevens net als jij de spil
van een vervuld universum.
En ook die man met de afhangende armen
- handpalmen naar binnen gekeerd -
die zodra het zomer wordt
zijn wanstaltige tors trots
aan ‘t publiek laat zien -
Ook om hem draait een drukke wereld.
Al is het aangenamer te bedenken
dat ook de grote dichters, de leger-
aanvoerders en de gevierde baltrappers
‘s ochtends de thee soms te heet vinden
of struikelen over het springtouw
van een slordige dochter.
Ja, iedereen draagt op zijn tijd
de doornenkroon of neemt vanaf het balkon
de hulde in ontvangst
van het dankbare volk.
Popularity: 4% [?]
0 Responses to “Onze soort (Jan Eijkelboom)”