Jij hebt mij handen opgelegd,
mij tastend het zicht ontnomen.
Heel even leek ik weg en toen:
of ik nooit terug zou komen,
Omhulsel van een vermoeden:
ik onomkeerbaar in jou hand,
een zandloper op naakt gestrand:
jij ziet mij door de vingers….
[Speciaal voor Valentijn, een reeks gedichten van W.H.A. Moore]
Technorati tag: literatuur - poezie - gedicht
Popularity: 4% [?]
0 Responses to “En dan weer niet (W.H.A. Moore)”