Je kan de bomen vragen niet te ruisen
en de regen niet te tikken,
of de schaduwen stil te staan.
Maar vraag me niet je te verlaten
ik ben
een kapstok om op te leunen
een schouder als je valt
of terug op wilt staan.
of als de meren te diep zijn om door te waden
en je toch verder wilt,
zal ik een bruggetje bouwen
of als de meeuwen te hard schreeuwen
ben ik een gordijn om je oren
een bril om te horen
hoe het gaat
Popularity: 6% [?]
Een heel mooi en lief gedicht.
Ik hoop dat de persoon jou nooit verlaat.