je stond daar je keek soms naar mij voelde je iets,
maar hij kwam niet naar mij nooit het was dus denk ik niets.

maar die ene dag ik had je email ik voelde blij,
we praten en paten maar door…,HIJ VOELDE IETS VOOR MIJ.

het was gewoon mijn kans ik moest ze nemen ,
ik voel de vlinders tot in men tenen.

…………………..,HIJ ZIJ JA.

dit is mijn verhaal xxxxx

een meisje,

mijn hand,

vasthouden,

alstublieft

brandt een lichtje dat hanna heet,
het brandt, brandt en zal blijven branden,

dus, eraan blijven denken is niet nodig,
het brandt,

doch, mocht u hopelijk voor u binnen afzienbare tijd,
uw ogen openen op de weg die zich voor u spreid & spreed,

zult u bemerken dat u meer bemerkt,
u bemerkt meer, omdat er meer licht op schijnt,

en dat licht dat op uw weg schijnt,
is hanna,

het brandt in u, en het brandt voor u,
het geeft u de mogelijkheid te zien,

waar anderen het donker schuwen,
bezitten is heel even loslaten,

en dan voor altijd welkom heten,
vanuit het zelf, voor het zelf,

en door het zelf,
groetjes !

veel ervaring en heb ik niet,

er zijn echter zo van die dingen die je niet hoeft mee te maken om te weten dat je er niks van hebben wil, dit, terzijde,

nu,
pathologisch romantisch als ik ben, weet ik blijkbaar toch een rots in mezelf op te trekken,

ik ben van mening, dat ik een vrouw kan laten kiezen voor mij, geheel spontaan & uit volle uit het niets lijkend opwellende overtuiging,

doch en tegelijkertijd is het zo, dat wijl zij voor eeuwig in heur zitje zit, en niks anders doet dan haar ogen en oren de kost geven,

ik voor even eeuwig, de belichting, het geluid, de toffees en de chips verzorg, net zoals ik de zaal uit de grond trek, steen voor steen, net zoals ik het podium in elkaar timmer, de gordijnen kies en de reclames selecteer, ik bepaal daarenboven, elke dag het aantal andere toeschouwers, net zoals hun hobbies, hun professies en hun familie,

dit, beste mensen, is de moeite, die ik mijzelve zal moeten weten te getroosten, daarenboven op heur vraag ‘wie heeft hiervoor gezorgd’ ontwijkend antwoordend,

zij, voor immer in mijn handen, wijl zij achteloos & vlekkeloos, als eeuwige maegd, de sterren nakijkt,

gecondoleerd mensen, als verzachtend item mik ik nog een voetnoot op u, voor nu, tot kijk, tot dan, oogjes dicht

voetnoot : mijn pen was zwanger ~