Kunnen haar handen
de wonden dichtstrelen
die jij hebt achtergelaten?
Kunnen haar ogen me
geruststellen en me doen
weten dat het dag is?
Ik heb nog niet zo dichtbij
durven kijken niet zo
dicht durven voelen.
Jouw verdwijnende lichaam
is nog warm en levend
in het nu van mijn gedachten.
Het is de belofte die ze
langs laat wandelen het zijn de
zachtwijze woorden die ze ademt.
via verlorenwoorden
Popularity: 5% [?]
Ben je nieuw hier? Je kan de nieuwe gedichten ontvangen door je in te schrijven via de RSS feed of
via email.
Bedankt voor je bezoek en geniet van de gedichten!
0 Responses to “Zij (Michael Grünlo)”