Eén aar is al het koren
Eén veer is een levende en zingende vogel
Een mens van vlees is een mens van droom
De waarheid is ondeelbaar
De donder verkondigt de daden van de bliksem
Een gedroomde vrouw wordt altijd een geliefde van vlees
De slapende boom spreekt groene orakeltaal
Het water babbelt maar en herhaalt zicht nooit
In de weegschaal van de oogleden is de droom van geen gewicht
In de weegschaal van een tong die raaskalt
Een vrouwentong die ja zegt tot het leven
Slaat de paradijsvogel zijn vleugels open
Popularity: 28% [?]
Je bedoelt Octavio Paz-Lozano
…mijn halve naamgenoot ;0)
Deze vind ik ook wat hebben:
Aqui
Mis pasos en esta calle
Resuenan
en otra calle
donde
oigo mis pasos
pasar en esta calle
donde
Sólo es real la niebla
Vertaling:
Hier
Mijn stappen in deze straat
Weerklinken
in een andere straat
waar
ik mijn stappen hoor
passeren in deze straat
waar
Slechts de mist werkelijk is
(vert. K. Michel)
Maria
Kent iemand de originele spaanse tekst van “één aar is al het koren”?
Hallo Magdelien,
late reactie maar hopelijk ben je hiermee geholpen…
Una espiga es todo el trigo
Una pluma es un pájaro vivo y cantando
Un hombre de carne es un hombre de sueño
La verdad no se parte
El trueno proclama los hechos del relámpago
Una mujer soñada encarna siempre en una forma amada
El árbol dormido pronuncia verdes oráculos
El agua habla sin cesar y nunca se repite
En la balanza de unos párpados el sueño no pesa
En la balanza de una lengua que delira
Una lengua de mujer que dice sí a la vida
El ave del paraíso abre las alas
Como la marejada verde de marzo en el campo
Entre los años de sequía te abres paso
Nuestras miradas se cruzan se entrelazan
Tejen un transparente vestido de fuego
Una yedra dorada que te cubre
Alta y desnuda sonríes como la catedral el día del incendio
Con el mismo gesto de la lluvia en el trópico lo has arrasado todo
Los días harapientos caen a nuestros pies
No hay nada sino dos seres desnudos y abrazados
Un surtidor en el centro de la pieza
Manantiales que duermen con los ojos abiertos
Jardines de agua flores de agua piedras preciosas de agua
Verdes monarquías
La noche de jade gira lentamente sobre sí misma.
Eventjes geleden had ik een gesprekje over het realiteitsbeeld dat iemand kan hebben t.o.v. de wereld om zich heen…perceptie zoals het zo mooi heet…
Dit gedicht van Octavio Paz leunt mooi aan die gedachte vind ik.
Certeza
Si es real la luz blanca
de esta lámpara,
y real la mano que escribe,
son entonces reales los ojos que miran lo escrito?
De una palabra a la otra
lo que digo se desvanece.
Yo sé que estoy vivo
entre dos paréntesis.
Octavio Paz
VERTALING:
Zekerheid
Als het witte licht
van deze lamp echt is,
en echt de hand die schrijft,
zijn dan de ogen die zien
wat er geschreven staat echt?
Wat ik zeg vervaagt
van het ene woord tot het andere.
Ik weet dat ik leef
tussen twee haakjes.
Octavio Paz
Mooi mooi…
doet me enorm denken aan een prachtig gedicht van Judith Herzberg:
…
Al door het zeggen van het woord
Deelt men, scheidt men en schendt
Het alomvattende dat men niet kent,
Dat ik aanwezig weet of alleen maar vermoed,
Dat ik niet uitspreken kan en toch uitspreken moet,
Dat mij beheerst en mij te luisteren gebiedt,
Maar als ik zoek en luister, dan vind ik het niet.
Een troost blijft:
Er is in dat ene woord,
dat tot het onuitspreekbare behoort;
Er is in ieder deel een deel
van het ondeelbare geheel,
Gelijk in elke kus, hoe kort,
Het hele leven meegegeven wordt.