Wanneer de hemel zijn loden grijs met haar groen verzoent
Ontwaart de dichter de doler op drift. Zijn kin geheven
Met windkracht zeven die de regen striemt in zijn gezicht
Continue reading ‘Maritieme lucht (Frédéric)’
Popularity: 4% [?]
Author Archive for Peter
Kunnen haar handen
de wonden dichtstrelen
die jij hebt achtergelaten?
Kunnen haar ogen me
geruststellen en me doen
weten dat het dag is?
Continue reading ‘Zij (Michael Grünlo)’
Popularity: 5% [?]
Ik ken een aardig meisje.
Mooi en zacht en lief en blond.
Ik zie haar vaak,
maar zij mij nooit.
Want Annelies is blind…
Op een dag stond ze
bij me op de stoep.
‘Mag ik jou eens voelen?’
vroeg ze mij.
Continue reading ‘Blinde liefde (Geert De Kockere)’
Popularity: 10% [?]
Ik schrijf je want je had het veel te druk
met niet naar me te luisteren
om te horen wat ik zei.
-
(Eenzaamheid is een recht van zelfs
de grootste geliefden
al zijn dat idioten zoals nu eens ik
en dan weer jij.)
Ik schrijf je dus in de hoop
dat je beter lezen kan
dan luisteren.
Popularity: 51% [?]
Verleid me, verstik me,
pak m’n vrijheid af.
Bemin me, beperk me,
ga je gang, ik ben laf.
Je wil samensmelten,
- een onnozel idee -
Maar ik ben romantisch,
ik ga d’r in mee…
Kneed me en knecht me,
wees lief en gemeen.
Gun me de plek
van het blok aan je been.
Als jij mijn vrouw bent,
ben ik je man.
Dan vechten we samen,
voor dat wat niet kan.
We doen nóg meer water bij onze wijn,
totdat er alléén nog maar water zal zijn.
Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed,
zo leven we samen, de dood tegemoet.
Weg met de eenzaamheid, leve de sleur,
jaloezie, irritatie, gesprekken, gezeur.
De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin,
de liefde is een valstrik, maar ik trap er zo graag in.
Steeds dezelfde fouten,
steeds dezelfde pijn.
Bijna net zo gruwelijk,
als helemaal alleen te zijn.
Misschien is het deze keer anders,
misschien is het deze keer waar.
Is alle wijsheid van de wereld maar een fout,
ik wil het graag geloven, want ik houd zoveel van haar.
Het spel is weer begonnen,
ik zit er midden in.
Verslaafd als een verslaafde,
verzetten heeft geen zin.
Ik kan alleen verliezen,
mijn hart en mijn verstand.
De liefde laat pas los,
als ze is opgebrand.
Dan ben je weer jezelf,
alleen en onbemind.
Maar volwassen en verstandig,
totdat het weer begint.
Hans Teeuwen uit Industry of Love
via Duvelman
Popularity: 35% [?]
Zoals de herinnering
aan dode mensen
verdwijn ook jij bij stukjes
na de spullen verdween
de gedachte van hoe
je stem klonk
foto’s laten zien hoe je eruit zag
maar ook daar ben je nu
toch een vreemde
Zoals dode mensen
verdwijn ook jij
Popularity: 6% [?]
Le mistral
welke naam de wind ook heeft
hij is mannelijk in alle talen
of liever jongensachtig
overal blaast hij jurken bol
rukt hij aan wasgoed
en slaat verwoed en wispelturig
de bladen om van boeken
en van kranten
waar het niet waait
vallen geen bladeren
en maakt niemand bewegingen
zoals jij nu met je hand
door je haar zo sierlijk
en vergeefs
De bramenpluk, Miriam Van Hee, De Bezige Bij
Popularity: 6% [?]
Dat jij, die mogelijk aanwezig bent
op een plek waarin ik niet geloof,
meer nog, niet kan geloven, hoewel ik
dan en misschien daar mijn zoete ongeloof
zal staken, dat jij ondanks deze schijnbaar
rijzende tegenstrijdigheid, want slechts daar
voor wie gelooft in wel of in niet
maar niet in eventueel, dat jij
die daar bent als daar is en anders
enkel niet meer bent steeds in me bent.
Dat jij, lieve jij, meeleest terwijl ik dit schrijf:
het enige.
(van Anneliesje via kauwgomballenboom.blogspot.com)
Popularity: 7% [?]
Zoals de nacht de dag sluiert, snoert zij mij de mond
Haar ogen spreken boekdelen en bevelen mijn handen
Naar beneden op de tast verdwaal ik verlies ik
Mijn zinnen na mijn woorden en zij leidt mij op de grond
Mijn voeten ontaarden in die van haar en haar haar
Kranst nu ook ook mijn gelaat en gelaten streelt het
Mijn naakte schouders die nu een bekken torsen
Een baken naar de haven en ik berg mijn waar
Ongehoorde woorden vinden een echo in het duister
Dat zij had doen vallen met een knip van haar hand
En het nachtlampje naast dit bed waarin menig goed man
Viel en daar nooit spijt van had en ik luister
Met mijn hand op haar hart
Zonder licht zie ik klaar
De rode digits geven aan
Hoe laat dromen vergaan
via druppels.be
Popularity: 6% [?]
Dat wat tussen ons was geweest
slechts een illusie was,
het opvullen van een leegte,
eenzaamheid maar niet alleen.
Ik glimlachte verdriet,
wist mezelf andere gedachten
en wiste ze vervolgens uit.
Hoe we waren met tweeen: een.
Dat je met hem was, maar een beetje
zo en zo. Dat het wel leuk was, dat
jullie dansten op het ritme van de zon
en kookten af en toe.
Ik glimlachte een glimlach,
Wist wat ik wist en wist beter
Hoe we waren geweest
met zijn tweeen: een.
(via Tu l’as vu)
Popularity: 4% [?]
Recente reacties