Een poezie-blog over eeuwige thema’s als passie, liefde, geluk, verdriet, afscheid, verlies, hoop en kinderen, in willekeurige volgorde. Een bloemlezing gedichten van vlaamse en nederlandse dichters. Een hommage aan de vrouw.
als ik de deur dan sluit
en luid je naam zwijg,
je huid niet streel maar
huil, een pen je krast,
het stille papier dan krijst
terwijl de trap de touwen hijst
als ik krimp en krampachtig
krom drink van de mist
als ik sterf van gemis
als ik zwerf door mezelf
kom me dan tegen
Popularity: 7% [?]
ik ben vergeten welke kleur
het licht in je ogen legt, vergeten
hoe je huid ruikt, hoe je lippen
de lach van mijn lichaam willen
likken, dat je zacht kan kijken dat
het lijkt of je huilt en lang en luid
kan liegen dat je bang bent
als je alleen moet liggen
ik ben vergeten wat ik dacht
wat ik mag en niet en weet
niet meer hoe je hebt geheten
ik ben je naam vergeten
wat ik je heb genoemd, dat
ik je heb genoemd en hoe
laat het me weten
Popularity: 10% [?]
Recente reacties