Archive for the 'Stijn Vranken' Category

Nu (Stijn Vranken)

Ik kan je nu al zeggen
nog voor eender wat,
dat je mijn hart allang
niet meer verlaten kan.

Tenzij heel even - zoals nu,
om wadend door m’n bloed
naar m’n hoofd te stijgen.

Dan denk ik aan je.

Zoals nu.

(via Groove G.)

Popularity: 35% [?]

Is het zij? (Stijn Vranken)

Is het zij
die mijn ernst ontbindt
mijn wijsheid kreukt
die zich dan mijn staart ombindt
en zachtjes mijn geweten neukt
die daarna mijn wonden likt
en zo eindeloos over mijn waan beschikt?

Is het zij
die onder me aankruipt als een strand
wanneer vloed in mijn ogen brandt
die m’n angst niet onder haar arm draagt
maar me één vleugel ombindt en verjaagt
die keer om keer de zandloper in mijn hart kantelt
en soms hard maar handig de eikel in mij ontmantelt?

Is het zij
die geen scherven in haar koelkast bewaart
of Artis-visioenen over de toekomst spaart
die voor het slapengaan mijn dromen voorleest
me zo van alle andere koortsige vrouwen geneest
Is het zij die drijft op het zout van m’n huid
Is het zij die als ze lacht, haar ogen sluit?

Het is zij,

en als ze het niet is
is het misschien… zij
en als zij het ook niet is
ligt het wel weer aan mij.

via Antwerpse Dichters

Popularity: 9% [?]

Ik schrijf je dus (Stijn Vranken)

Ik schrijf je want je had het veel te druk
met niet naar me te luisteren
om te horen wat ik zei.

(Eenzaamheid is een recht van zelfs
de grootste geliefden
al zijn dat idioten zoals nu eens ik
en dan weer jij.)

Ik schrijf je dus in de hoop
dat je beter lezen kan
dan luisteren.

Popularity: 51% [?]