Een poezie-blog over eeuwige thema’s als passie, liefde, geluk, verdriet, afscheid, verlies, hoop en kinderen, in willekeurige volgorde. Een bloemlezing gedichten van vlaamse en nederlandse dichters. Een hommage aan de vrouw.
Zoals ééntje
om een tweede vraagt
en ook bijna altijd krijgt
of een begin
niet zonder einde komt
Zo smaakt mijn koffie vandaag
naar meer
naar jou
naar meer van jou
via GrooveGarden
Popularity: 26% [?]
Ben je nieuw hier? Je kan de nieuwe gedichten ontvangen door je in te schrijven via de RSS feed of
via email.
Bedankt voor je bezoek en geniet van de gedichten!
Die ochtend in de krantenwinkel
Wissel ik het laatste nieuws
Van de morgen voor een euro
Die ochtend in de krantenwinkel
Wikkel ik een foto van jou
In het bedrukt papier hier
Met mijn hand verkrampt om de krant
Waar een broodschrijver de pols voelt
Van de spraakmakers van gisteren
Dansen kapitalen voor mijn ogen
Anders dan jij diep vannacht
In een ritme dat ik niet bevat
In een paleis houdt een vorst
Het been protocollair stijf
In een woestijn ontploft een mens
En de stukken raken mij niet
Zoals jouw lenige onderrug mijn hand
Voor jouw borsten gegoten
Die ochtend geef ik mij
Over aan de orde van de dag
En vergeet ik hij en jij en nog ’s hij
Die ochtend versmelten feitjes
Van gisteren met dromen van de nacht
In een vuilnisbak aan de krantenwinkel
via Druppels
Popularity: 20% [?]
Als je dit leest
zal ik nog altijd
van je houden
liefste
Als je dit leest
zul je mij nog altijd
vervullen
grote liefde
Het moet gezegd
de waarheid
zonder scepsis
cynisme
voorbehoud
of schouderophalen
Als je dit leest
ben ik hier
en jij daar
maar toch
altijd
bij mij
(via ellorymace.blogspot.com)
Popularity: 10% [?]
Mijn leven was het kleine plein geworden
In die herfst, toen de dood jou met zorg voorbereidde
Ik klampte mij vast aan het plein, omdat jij hield
Van de kleine nostalgische menselijkheid van de winkeltjes
Waar de winkeliers linnen banen en doeken op- en uitrolden
Ik probeerde jou te zijn, omdat jij zou gaan sterven
En zo werd het leven daar niet meer van mijzelf
Ik probeerde te glimlachen zoals jij had geglimlacht
Tegen de krantenman en de tabaksverkoper
En tegen de vrouw zonder benen die viooltjes verkocht
Ik vroeg de vrouw zonder benen om voor jou te bidden
Op alle altaren in de kerken op de hoek van dat plein brandde ik kaarsen
En als ik dan mijn ogen opendeed las ik, gegrift op je gezicht, de roep der eeuwigheid
Ik smeekte de straten, de plekken, de mensen
Die getuige waren geweest van jouw gezicht
Om je naam te roepen en zo het web te breken
Waarmee de dood je aan het omwikkelen was.
(Vertaald uit het Portugees door Jef van Egmond)
via DeContrabas
Popularity: 5% [?]
De avond is niet zomaar
de soep is niet zomaar
de lepels zijn niet zomaar
lepels
lepeltje lepeltje
op het aanrecht
straks verdwijnt het, zegt ze
je moet vooral niet blazen
de aanraking is niet zomaar
de hand is niet zomaar
de vingers zijn niet zomaar
vingers
naast andere vingers
op de tafel gelegd.
(via de contrabas)
Popularity: 6% [?]
Dat ik alle woorden al eens eerder had gezegd
en met minstens evenveel liefde.
Dat ik anderen had liefgehad en misschien liever.
Dat ik in herhaling viel, telkens opnieuw
dezelfde soort vrouwen koos.
Dat ik misschien maar es moest nadenken of
ik mezelf niet in zoveel liefde verloor.
Je zei het terloops en tussen de zinnen door.
Je woorden bleven stromen. Van alles een beetje.
Tot ik langzaam een vinger op je lippen,
je van woorden ontnam.
En jij, eindelijk, de tranen liet komen.
via tu_las_vu
Popularity: 6% [?]
Je kruipt voor de tv
tegen me aan
alsof je bent thuisgekomen
na jaren te hebben gezocht
terwijl groente door je handen gaat
vul je de keuken met jouw liedjes
en voert me jouw geschiedenis
kon ik je maar zachtjes
-zonder het licht te breken-
zeggen dat wat je voelt
er niet altijd echt is
via verlorenwoorden
Popularity: 5% [?]
Zoals de herinnering
aan dode mensen
verdwijn ook jij bij stukjes
na de spullen verdween
de gedachte van hoe
je stem klonk
foto’s laten zien hoe je eruit zag
maar ook daar ben je nu
toch een vreemde
Zoals dode mensen
verdwijn ook jij
Popularity: 6% [?]
ik ken in vogelvlucht
veel
‘t Gespletene en splijtend : warmte wekkend
En slaap : zij slaapt en aan haar borst
Draait
Dit smeltend heelal
Tussen vallen en vervallen
Raast licht
Verpletterd
Vlees
Van ver
Jaagt de stem
Wat naast haar
Sijpelt
(…ik vogel haar vluchtig
en vaag…)
Popularity: 7% [?]
Recente reacties